Arkadaşlarım, örnek aldığım hocalarım, yazarlar, sanatçılar... Modern adıyla tükenmişlik sendromu yaşıyorlar. Aslında bende uzunca bir süre bu psikolojik hastalıkla uğraştım ve yakın zamanda üzerinden attığıma ikna oldum. Umutsuzluk her zaman şiddetle karşı çıktığım bir şey oldu ama bu kez insanlar umutsuz olmak için oldukça yeterli gerekçelere sahipti. Muhalif olamadım ve üstelik bende aynı sorunu yaşıyordum. Bu durumdan kurtulmam bir sürü anı yazmayla, bir kaç kitap ve bazı çok özel filmlerle oldu. Yaşanan tüm sorunlara rağmen üstelik oldukça gerçekçi bile baksak hayata, umut dolu olmak mümkün. Bizler doğup, büyüyen, tüketip üreten canlılardan çok daha fazlasıyız. Kozmolojik açıdan pek bir önemi olmasa da bugün koca bir yılın ilk günlerinden... Zihninizde zunca bir süredir dokunulmamış düşüncelere, ideallere tozlanmadan el atma zamanı. Bu arada yeniden bir çocukluk aşkı paylaşımı yapıyorsam savaşı kazanmışım demektir. Ah Jodie biraz erken davranmışsın gezegene gelmek için.
Yorumlar
Yorum Gönder