Ana içeriğe atla

Zihnimizde Yer Edinenler




Facebook'un -bence- daha güzel olduğu 6 yıl önce NASA ve türevlerinin adlarını taşıyan grupların birinde Türk asıllı bir Alman ile tanışmıştım. Bunu fark ettikten sonra biraz bildiği için Türkçe konuştuk, çok sağlıklı olmasa da internetten çok ileri düzeye giden bir arkadaşlığımız olmuştu. Aynı yaşlarda, aynı bölümleri yazan gençler olarak hayatımızda sürekli değişimler oldu ve bazen konuşamasakta iletişim bir şekilde hep devam etti. Bazen 4-5 ay konuşamadık. Bir kez benim Berlin'e gitme denemem başarısız oldu, bir kez o İstanbul'a geldi ben iç hatlar gidiş uçağına binerken o dış hatlar geliş salonuna ayak basıyordu. Bir kez o bizim bölümden fotoğraf gönderdiğinde ben İstanbul'dan 1380 km uzaktaydım. Ama geçen yıl nihayet ikimizde aynı anda aynı konumda idik. Zamanlaması inanılmaz kötü idi ama bu kez başarmıştık, beraber bir astrofizik dersine bile girdik. Android cihazımız olmadığında yurt dışı konuşma paketleriyle, sonrasında Viber ve Skype gibi uygulamalarla lise ve üniversite yıllarını ait sayısız konuşma. Hayatımda çok az şey bu kadar uzak olup da devamlılığını sürdürebildi.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Cumhuriyet Demek?

Ben derste Galaksileri anlatırken, birileri model çizsinler diye verdiğim kağıda bakın neler karalamış. Küçücük çocuğun gördüğü aydınlığı umarım herkes görür. Ondan izinsiz çektim bu görüntüyü. Görseldeki özgür, mutlu, umutlu ve elbette bilge kız çocuğu kendisi olmalı.

Kalıcı Olan Ne var ki?

Temel Astronomi dersinde yapılan bazı etkinliklerden küçük görüntüler. Daha önce farklı farklı yerlerde birçok öğrenciye astronomi anlatma şansım oldu. Ama bu macera ötekilerden biraz farklı sanırım. Bilge Çocuk'un mezuniyet programında ilk kez kendimi, 'öğreten' biri gibi hissettim. 2 yıl birlikte temel astronomi dersi işledikten sonra öğrencilerimin bir kısmı mezun oluyor. Onlardan çok şey öğrendim ve bunların en önemlisi de umutlu olmaya dair. Bunlarla beraber ilginç bir his belirdi bende. Bu hissi en son yıllar önce, 8 yıllık sınıf arkadaşlarımdan ayrılırken, liseye geçerken duyduğumu hatırlıyorum. Her şeye rağmen güzel giden, aksiliklerin arasında küçük ama güzel bir detay, hayatının düzenli kısmından bir kesit...  Bu düzenli ve güzel işler hayatının doğası gereği son bulduğunda geliyor bu his. Bunları okurken oldukça duygusal biri olduğumda karar kılmış olabilirsiniz. Bununla beraber bir kısım arkadaşlarımın 'her şeye mantıksal çerçeveden bakamazsın' uy...

Bakış Açınızı Değiştirin

John babasıyla geçirdiği o yaz günlerini sıkça aradı.  #JohnHerschel  zaman yolculuğunun yeni bir çehresini keşfedenlerden biriydi. Işığı ve anıları yakalamanın bir yolunu keşfetti. Buna da bir isim verdi, fotoğraf!